Cascade - Huis van Ambacht geopend

Na een jaar verbouwen opende vernieuwd Cascade zijn deuren. "Maar welke deuren openen we eigenlijk?", vroeg de burgemeester zich af in zijn toespraak.

 "Het antwoord op die vraag bepaalt wat dit gebouw gaat worden. En dat lijkt me te belangrijk om onuitgesproken te laten.

Maar eerst: dankbaarheid.

Want dit gebouw staat er niet zomaar. Architect Roel ten Bras heeft een visie in steen en glas vertaald. Dat is een grote prestatie. Aannemers Constructif en Barth Installatietechniek/Coldtec hebben dat ontwerp met vakmanschap gerealiseerd, ook als het complex was en planning krap was. De adviseurs van Asbo en alle onderaannemers hebben hun eigen steentje bijgedragen aan wat hier vandaag staat. Ik dank jullie allemaal.

Een woord van dank ook aan onze eigen mensen. Projectleider Laurens en zijn team hebben dit traject vanuit de gemeente begeleid met het geduld en de precisie die een project als dit vraagt. Iedereen die hen aan het werk heeft gezien, weet wat dat betekent.

Ik dank oud-wethouder Steven van Die, die dit dossier meerdere jaren met overtuiging heeft gedragen. Wie de raadsbehandelingen heeft meegemaakt, weet dat dit geen licht traject was. Tijdsdruk, stijgende kosten, warmtenet dat er nog niet lag, BTW-vraagstukken. En toch heeft de raad dit project elke keer weer unaniem gesteund. Dat zegt: wij geloven in Cascade. Ik ben de gemeenteraad dankbaar voor dat vertrouwen en die vasthoudendheid.

En natuurlijk dank ik het bestuur en de mensen van Stichting Cascade zelf, de Bibliotheek AanZet, de verenigingen en alle gebruikers die dit niet gemakkelijke proces met ons hebben doorlopen. Inclusief de maanden in tijdelijke huisvesting aan de PC Hooftsingel. Dat vroeg flexibiliteit, geduld en vertrouwen. Allemaal mooie eigenschappen die uiteindelijk beloond worden."

Burgemeester Van der Giessen tijdens zijn toespraak in Cascade - Huis van Ambacht.
Foto: Peter Verheijen

"Nu terug naar mijn vraag. Welke deuren openen we vandaag?

Cascade bestaat al bijna dertig jaar. Het stond op de plek waar vroeger de waterzuivering stond. Dat is waar de naam vandaan komt: een cascade, een trapsgewijze waterval. Je kunt hem nog steeds zien, over het dak, als je weet waar je moet kijken. En dat vind ik een mooie metafoor. Cascade heeft van begin af aan iets in beweging gezet. Trapsgewijs, laag voor laag, heeft het gebouw Ambachters bij elkaar gebracht.

Vóór Cascade was er Dorpshuis De Schoof. Dorpshuis. Een woord dat veel zegt. Een dorpshuis is niet van de exploitant. Een dorpshuis is van het dorp. Ik herinner me het verhaal nog over beheerder Jan Kooiman, die zijn privénummer op de advertentie zette. Zodat Ambachters hem konden bereiken. Dát is een dorpshuis.

Nu heet dit gebouw het Huis van Ambacht. Mooi. En veelzeggend. Een huis kan meerdere dingen zijn. Het kan een gebouw zijn dat er fraai uitziet, goed functioneert, en vooral zichzelf in stand houdt. Of het kan een thuis zijn. Een plek waar je binnenkomt zonder dat je precies weet wat je gaat doen. Waar je blijft omdat er iets is. Waar je steeds weer terugkomt.

Dat verschil zit hem niet in de stenen. Dat zit hem in de mensen en in de keuzes die elke dag opnieuw gemaakt worden.

Wat ík geloof: dit gebouw heeft de ambitie om een thuis te zijn. Een open huis. Niet primair een theater dat ook verhuurde zalen heeft. Niet primair een commerciële exploitatie die ook ruimte biedt aan verenigingen. Maar een ontmoetingsplek, een 'third place' zoals het dienstverleningsconcept zo treffend zegt. Een plek voor theater en bibliotheek, maar ook voor kunst en ontmoeting. En straks, als het terras er ligt, een plek voor een kopje koffie in de zon. Een plek naast thuis en werk, waar mensen naar toe kunnen zonder een doel te hebben. Waar het zangkoor net zo welkom is als de theaterganger. Waar een tiener zijn huiswerk kan maken, en een oudere persoon de krant kan lezen.

Ik vraag het bestuur van Cascade met alle respect en tegelijk met alle ernst: houd de deur open. Letterlijk en figuurlijk. Als er moet worden gekozen tussen een commerciële huurder en een Ambachtse vereniging: kies de vereniging. Als er moet worden gekozen tussen uitstraling en toegankelijkheid: kies toegankelijkheid. Verbind, nodig uit, wees door en door Ambachts. Dat is wat dit gebouw moet zijn. Dat was de wens van de breed samengestelde Werkgroep Voorbereiding Stichting Cascade, die al in het najaar van 1996 zei: de stichting moet zich richten op een verantwoorde ontplooiing van het verenigingsleven in Ambacht. Dat is de erfenis van De Schoof die in het hart van dit gebouw is opgenomen. En dat is een toekomst waar de gemeente Hendrik-Ido-Ambacht, de gemeenschap én de politiek, naar uitkijkt en aan wil bijdragen.

Straks, als het Ambachts Lint klaar is, de verbinding tussen De Schoof en Cascade, ligt er een lijn door het centrum van ons dorp. Van het oude dorpshuis naar het nieuwe. Dat is geen toeval. Dat is een belofte. Ik spreek de wens uit dat dit Huis van Ambacht die belofte waarmaakt. Open voor iedereen. Bruisend voor Ambacht. Een plek die Ambachters bezoeken en die ze, wederom maar nog nadrukkelijker, in hun hart sluiten.

Gefeliciteerd, Cascade. Welkom thuis, Ambacht."